Ik vond het toch wel weer een beetje spannend, een halve triatlon. Immers, de laatste die ik deed was geen succes (zie mijn verslag van de Challenge Kraichgau). Maar toen was het 30 graden en was weer eens gebleken dat die weersomstandigheden niet in mijn voordeel werken. Zaterdag 2 juli was het perfect triatlonweer: een flauw zonnetje en circa 20 graden. Ik voelde me goed en hoewel het spannend was, had ik er heel veel zin in.

Ik heb er een paar nachtjes over moeten slapen of ik wel of niet tevreden moest zijn met mijn wedstrijd in Amsterdam, waar ik als vijfde finishte op het NK Olympische afstand. Conclusie: ik ben tevreden over mijn eigen race, maar had meer gehoopt wat betreft de uitslag.

Jeroen Koppenberg bedankt voor de mooie foto’s!!

Oh lordy, wat heb ik afgezien tijdens de Challenge Kraichgau. Ondanks dat was het wel een prachtige wedstrijd en ga ik zeker een keer terug om een betere race neer te zetten.

Het allereerste ITU Wereldkampioenschap crosstriatlon ooit. In El Anillo, Spanje. Op zaterdag 30 april 2011. Met een super sterk deelnemersveld. En ik mocht starten bij de dames Elite, op basis van mijn zilveren medaille tijdens het Europees kampioenschap crosstriatlon in 2010. De voorbereidingen waren perfect. De trainingsstages in Tenerife en Gran Canaria in de winter, de wedstrijdjes voorafgaand aan het WK. Ik was er klaar voor!

Ik heb nog niet eens tijd gehad een stukje te schrijven over het NK/EK powerman in Horst aan de Maas op zondag 17 april. De wedstrijd was nog niet voorbij, of mijn hoofd was voornamelijk bij het WK crosstriatlon dat twee weken na de powerman plaats vond in El Anillo, Spanje.

Het is begonnen: wedstrijdseizoen 2011. De kop is eraf, de eerste wedstrijdjes zitten er weer op. De winter is officieel voorbij en dat betekent weer triatlon-wedstrijd-tijd. De eerste triatlon zit alweer in de benen, de crosstriatlon in Valkenburg. Het zwemmen was wel nog in een zwembad, maar dat maakt het niet minder een triatlon. En ik won. Goed begin is het halve werk, zullen we maar zeggen. Ook de eerste duatlon zit weer in de benen, de Xterra German tour crossduatlon in Schleiden. Het ging lekker en goed en ik won.

Maar nu gaat het ECHT beginnen. Laat ik nog niet te ver vooruit blikken, first things first. En dat is het EK en NK powerman in Horst aanstaande zondag. Het wordt spannend en het wordt zwaar. En ik heb er heel veel zin in!

Ik kreeg al een aantal keer de vraag wat er aan de hand is, waarom het zo stil was. De tweede helft van het wedstrijdseizoen liep heel anders dan ik vooraf had gepland. Hoog tijd voor een update en uitleg.

Zaterdag 19 juni 2010 heb ik de zilveren medaille gehaald op het Europees kampioenschap crosstriathlon in Myjava, Slowakije. Het was vreselijk spannend in de strijd om het goud, maar ik ben erg blij met het zilver. Het was een zware race, door hevige regenval was het parkoers extreem modderig en daardoor nog technischer geworden dan het al was.

Het was een echt mountainbikeweekje; eerst het EK Xterra op Sardinië en vervolgens door naar de Trans Germany, een vierdaagse mountainbiketocht in Zuid-Duitsland. Heftig, maar wel leuk!

Wat een waanzinnige dag in Horst aan de Maas. Derde op het EK en Nederlands kampioen! Ik ben echt ongelooflijk blij met dit resultaat. Wat mooi. Ik heb keihard gestreden, ben denk ik nog nooit zo ontzettend diep gegaan. Wat ben ik trots. Ik heb nog nooit een medaille op een EK gehaald en ben ook super trots op mijn Nederlandse titel. De vierde in mijn triatlon en duatlon carrière, op drie verschillende disciplines: twee keer korte duatlon, offroad triatlon en nu ook op de powerman. Wauw!

Het is inmiddels veel te lang geleden dat ik een laatste bericht schreef. De tijd vliegt voorbij, en voor je het weet, is het alweer april! Daarbij was er ook gewoon weinig te melden de afgelopen winter. Het ging allemaal zijn gangetje. Geen wedstrijdjes gelopen, vanwege allerlei redenen. Of ja, eentje, de Parkloop in Beek. Maar ik stond eigenlijk, weet ik nu achteraf, al geblesseerd aan de start. Ik had al een beetje last van mijn achilles en de wedstrijd door de dikke sneeuw deed geen goed. Daarna dik twee weken geblesseerd. Dom dus. Een reden waarom ik geen loopwedstrijdjes heb gedaan. Net als vele andere buitensporters, had ook ik schoon genoeg van de kou en de sneeuw. In februari hebben Lars en ik heerlijk een dikke week op het mooie Gran Canaria vertoefd. Eindelijk weer de zon op onze witte huidjes, zalig! Het werd een fantastische week, super kunnen fietsen op onze mountainbikes, lekker gezwommen in het buitenzwembad en in de zee (!) en een paar effectieve looptrainingen gedaan.

Het Nederlands Kampioenschap duatlon in Tilburg op 20 september. Het had een mooie afsluiting van een mooi seizoen moeten worden. Ik was/ben erop gebrand mijn titel te verdedigen en verlengen..maar..ik werd ziek afgelopen week. Woensdag had ik koorts, was ik misselijk en had ik hoofdpijn. Het NK leek erg ver weg. Toch voelde ik me donderdag alweer een stuk beter, de koorts was weg. Nu, zaterdag, heb ik besloten toch van start te gaan morgen. Ik wil het gewoon proberen. Het is een gok, die slecht maar ook goed kan uitpakken. En ik wil mezelf later niet verwijten dat ik het niet heb geprobeerd. Morgen zullen we zien.

Zaterdag 5 september, even voor half één ’s middags. Ik heb een déjà vu. Vorig jaar rond deze tijd stond ik ook hier. ‘Hier’ is de zwemstart van de offroad triatlon in Ameland. Vorig jaar was Ameland het decor voor het Europees kampioenschap offroad triatlon, dit jaar voor het Nederlands kampioenschap. Maar ook vorig jaar keek ik uit over de zee en dacht ik ‘waar ben ik aan begonnen’, ‘waarom doe ik dit’, ‘ik wil niet’! Het regent pijpestelen, het is koud en het stormt. De wind waait met windkracht 7 over het eiland. De vlaggen staan strak, toeschouwers zijn bepakt in lagen regenkleding en ik heb het gevoel dat ik bijna omwaai.